Karwendel Höhenweg

Zes dagen. Vijf hutten. En onder je voeten steeds hetzelfde kalksteen, dat het grootste gebergte van de Noordelijke Kalkalpen bijeenhoudt. De Karwendel Höhenweg voert je dwars door het Naturpark Karwendel, met 739 km² het grootste natuurpark van Oostenrijk, al beschermd sinds 1928 en een van de oudste van Europa. De naam is eenvoudig: hij is vernoemd naar het gebergte waar hij doorheen loopt. En dit is geen rondtocht om af te vinken. Het is een kamtocht die zowel je kuiten als je hoofd op de proef stelt.

De officiële route loopt van Reith bei Seefeld naar Scharnitz, vanaf het Seefelder plateau dwars door het zuidelijke Karwendel. Zes etappes, vijf hooggebergtehutten. En de Alpenverein zegt het zonder omwegen: de meeste stukken zijn zwart gemarkeerd, dus dit is alleen iets voor wie een vaste tred heeft, geen last van hoogtevrees en een conditie die meer dan één heuvel aankan. Over de hele route klim je zo'n 4.400 m. Dat is geen wandeling over weiden. Het is een kalkstenen draaimolen van cirques, hoge zadels en geëxponeerde traversen, waar de wind je muts eerder afneemt dan je adem.

Het Karwendel heeft twee gezichten, en de Höhenweg laat je beide zien. Aan de ene kant wildernis: oerbossen, ongetemde rivieren, cirques waar je alleen de wind en vallend gesteente hoort. Aan de andere kant Innsbruck recht onder je voeten, vanaf de Goetheweg op de kam van de Nordkette kijk je zo de straten van de Tiroolse hoofdstad in, terwijl je zelf op tweeduizend meter staat. Die sprong tussen eenzaamheid en stad keert steeds terug op de route. Het ene uur ben je alleen met de gemzen, het andere kijk je naar de kabelbaan die toeristen recht vanuit het centrum onder de kam brengt.

De eerste dag klimt naar de Nördlinger Hütte (2.238 m), let op, deze is van september 2026 tot het begin van seizoen 2028 gesloten wegens renovatie, plan je route daarop aan. De tweede etappe daalt en klimt weer naar de Solsteinhaus. De derde, de langste, loopt over de eerder genoemde Goetheweg naar de Pfeishütte: deze heeft sinds 2016 monumentenstatus en in de omgeving leeft de grootste populatie alpensneeuwhoenders van heel het Karwendel. De vierde etappe steekt de Stempeljoch over en eindigt bij de Bettelwurfhütte, gebouwd in 1894, een van de oudste en hoogst gelegen hutten van het hele gebergte. De vijfde vervolgt over de Lafatscher Joch naar de Hallerangerhaus, de zesde daalt af naar Scharnitz.

Voor wie is dit? Voor ervaren hooggebergtewandelaars die zichzelf vertrouwen op geëxponeerd terrein. Niet voor zondagswandelaars en niet als eerste kamtocht in je leven. Het beste venster is juli tot september, eerder ligt er nog sneeuw in de geulen, later dreigen de eerste invallen van de winter. En wie de ogen openhoudt, kan boven de kammen een steenarend spotten; het Karwendel herbergt er een hele populatie, net als het machtige Großer Ahornboden, het uitgestrektste esdoornbos van Europa.

De hutten op de route behoren toe aan de Oostenrijkse en Duitse Alpenverein, reserveer ze op tijd, want in het weekend en het hoogseizoen zit het vaak vol, en leden van de Alpenverein krijgen korting op de overnachting. Voor planning, actuele status van de hutten en contactgegevens ga je naar de officiële website van de route, karwendel-hoehenweg.at. Zes dagen, vijf hutten, één kalkstenen kam, en de vraag of je kuiten het aankunnen. Het antwoord krijg je ergens boven de Stempeljoch.